نو بهاریست در آن کوش که خوشدل باشی ***** که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش ***** که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی ***** وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر ست ***** حیف باشد که زکار همه غافل باشی
نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف ****** گر شب و روز درین قصه مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم زما تا بر دوست ***** رفتن آسان بودار واقف منزل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد ***** صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی
