من هم از اینکه وبلاگ دوباره راه افتاده خوشحالم و امیدوارم که این کار همین طور ادامه پیدا کنه.

  اما در ادامه می خواستم جندتا از رازهای خوشبختی رو براتون ذکر کنم که امیدوارم مورد پسند شما خوبان واقع بشه.(البته میخواستم یک مطلب دیگری بنویسم که به توصیه دوست خوبم آقای کاظمی از اون صرف نظر کردم.)

 * مهم نیست که بهترین جا باشی ، مهم اینه که هر جا که هستی بهترین باشی.

***

 *  احساس امروز هست و فردا نیست ولی چیزی که امروز منطقیه فردا هم منطقی می مونه پس چرا باید به چیزی اعتماد کنیم که به فردا موندنش اعتمادی نیست.

*** 

 *  اگر احساس کردی که به یکی از بن بست های زندگیت رسیدی نترس و آروم باش وقتی که خودت رو برای خودت تعریف کنی متوجه میشی که این تو نبودی که به بن بست رسیدی بلکه راهی که انتخاب کردی بن بست بوده.

***

 *  هوس ریسمان نازکی است که تنها برای مدت کوتاهی میتونه دو نفر رو به هم وصل کنه ولی طنابی محکم تر از عشق سراغ ندارم.

 ***

 *  آدمها رو اون طور که هستند بپذیر نه اون طوری که دوست داری باشن.

 ***

 *  هر آدمی هر چقدر هم که بد باشه اون قدر خوب هست که بشه دوستش داشت.

***

 *  تنها کسی که تا آخر عمرت تضمین میکند که در کنارت باشد خود تو هستی پس تنها به خودت تکیه داشته باش زیرا همیشه در کنارت است.

 ***

 *  هیچ گاه انسانها را آنقدر برای خودت بزرگ نکن که برایت همه چیز شوند و آنقدر کوچک نکن که برایت ناچیز شوند . هر کس را آنطور که هست ببین و بپذیر.

 ***

 *  مهم نیست که مرد باشی یا زن . مهم این است که خودت باشی.

اين سوال رو يكي از دوستان تو بخش نظرات دادن و برام جالب اومد شما هم اگه نظري دارين مضايقه نفرمايين

حتما شده وقتي به قرار مهم دارين و دلهره داشته باشين كه نكنه دير كنين و ذهنتون رو به اون درگير كنين مي دونين چي مي شه اونوقت يه اتفاقايي مثل يه ترافيك سنگين جلوتون پيش مي ايد كه خيلي هم دير ميرسين فكر مي كنين اون تصادفيه نه شما اون رو توسط افكارتون و احساساستون جذب كردين و تمام كائنات هم در اين راه دست به دست هم دادن تا شما به اون برسين

پس

احساس كنين

احساس خوشي احساس خوشبختي احساس سلامتي احساس موفقيت

واتفاقي كه مي افته اينه كه جهان هست يه ترانه وجودي شما پاسخ مي ده و اون چيز اشكار مشه

درست نیست که فکر کنیم بدبخت هستیم چون نیستیم و مطمئن هستم که همه ی ما ها چیزهایی داریم که داشتنشون نعمتی هست و رحمتی از جانب دوست. ولی همیشه هم همه چیز وفق مراد نیست. شاید بیشتر وقتها این طوری باشه. نمی دونم من که بعضی وقتها واقعا خوشبختی را لمس کردم و بیشتر وقتها هم فکر کردم  که دنیا مثل اوار  رو سرم خراب شده. به هر حال ادم که نمی تونه خودشو قول بزنه. درسته؟ من اینو میگم: که بیخودی دنیا را حداقل وقتی که شیرین هست به کام خودمون و دیگران تلخ نکنیم.  و در مشکلات هم صبور باشیم که انشاءالله حل بشن.و ارزومندم که همیشه و هر کجا که باشید خوشبخت باشید و دنیا به کامتان باشد.

این داستان هم به نظرم جالب بود . ارزش خوندن داره شما هم بخونید.

راز خوشبختي

تاجري پسرش را براي آموختن «راز خوشبختي» نزد خردمندي فرستاد. پسر جوان چهل روز تمام در صحرا راه رفت تا اينكه سرانجام به قصري زيبا بر فراز قله كوهي رسيد. مرد خردمندي كه او در جستجويش بود آنجا زندگي مي‌كرد.

به جاي اينكه با يك مرد مقدس روبه رو شود وارد تالاري شد كه جنب و جوش بسياري در آن به چشم مي‌خورد، فروشندگان وارد و خارج مي‌شدند، مردم در گوشه‌اي گفتگو مي‌كردند، اركستر كوچكي موسيقي لطيفي مي‌نواخت و روي يك ميز انواع و اقسام خوراكي‌ها لذيذ چيده شده بود. خردمند با اين و آن در گفتگو بود و جوان ناچار شد دو ساعت صبر كند تا نوبتش فرا رسد.

خردمند با دقت به سخنان مرد جوان كه دليل ملاقاتش را توضيح مي‌داد گوش كرد اما به او گفت كه فعلأ وقت ندارد كه «راز خوشبختي» را برايش فاش كند. پس به او پيشنهاد كرد كه گردشي در قصر بكند و حدود دو ساعت ديگر به نزد او بازگردد.

مرد خردمند اضافه كرد: اما از شما خواهشي دارم. آنگاه يك قاشق كوچك به دست پسر جوان داد و دو قطره روغن در آن ريخت و گفت: در تمام مدت گردش اين قشق را در دست داشته باشيد و كاري كنيد كه روغن آن نريزد.

مرد جوان شروع كرد به بالا و پايين كردن پله‌ها، در حاليكه چشم از قاشق بر نمي‌داشت. دو ساعت بعد نزد خردمند بازگشت.

مرد خردمند از او پرسيد:«آيا فرش‌هاي ايراني اتاق نهارخوري را ديديد؟ آيا باغي كه استاد باغبان ده سال صرف آراستن آن كرده است ديديد؟ آيا اسناد و مدارك ارزشمند مرا كه روي پوست آهو نگاشته شده ديديد؟»

جوان با شرمساري اعتراف كرد كه هيچ چيز نديده، تنها فكر او اين بوده كه قطرات روغني را كه خردمند به او سپرده بود حفظ كند.

خردمند گفت: «خب، پس برگرد و شگفتي‌هاي دنياي من را بشناس. آدم نمي‌تواند به كسي اعتماد كند، مگر اينكه خانه‌اي را كه در آن سكونت دارد بشناسد.»

مرد جوان اين‌بار به گردش در كاخ پرداخت، در حاليكه همچنان قاشق را به دست داشت، با دقت و توجه كامل آثار هنري را كه زينت بخش ديوارها و سقف‌ها بود مي‌نگريست. او باغ‌ها را ديد و كوهستان‌هاي اطراف را، ظرافت گل‌ها و دقتي را كه در نصب آثار هنري در جاي مطلوب به كار رفته بود تحسين كرد. وقتي به نزد خردمند بازگشت همه چيز را با جزئيات براي او توصيف كرد.

خردمند پرسيد: «پس آن دو قطره روغني را كه به تو سپردم كجاست؟»

مرد جوان قاشق را نگاه كرد و متوجه شد كه آنها را ريخته است.

آن وقت مرد خردمند به او گفت:

 كتاب كيمياگر، نوشته پائولو كوئيلو

چند روز پیش داشتم یه مطلب واسه وب لاگ می نوشتم که مثل اینکه تقدر بر این بود که این مطلب فرستاده نشه و یه لحظه برثا رفتن و اومدن از بخت بد توی ادیتور خود بلاگفا می نوشتم و همه چیز پرید و دیگه حوصله نداشتم دوباره بنویسم آخه آدم (آدم دیگه!!) هر جوری که بنویسه بازم فکر می کنه که دفعه پیش بهتر بود و حیف شده حالا عیب نداره بعدا می نویسم

خوشحالم که دوباره دور هم جمع شدیم و دوست داریم که از حالو هوای همدیگه با خبر بشیم واقعا پیشنهاد خوبی بود

تا یکی دو سال دیگه معلوم نیست هر کدوممون کجا هستیم و داریم چه کاری می کنیم این نوشتن وب لاگ باعث میشه هر چقدر هم دور باشیم باز هم نزدیک هم باشیم

پی نوشت 1: عزیزانی که نمی تونن وارد بخش پنل خودشون بشن دلیلش اینه که بلاگفا به طور اتوماتیک اگه یه 3-4 ماهی به بخش پنل سر نزنین عضویت رو لغو می کنه پس عزیزانی که مایل هستن بنویسن و با این مشکل روبرو هستن در ارتباز باشن

پی نوشت 2: توی دور جدید وب لاگ بهتره فقط نظر خودمون رو بنویسیم اونم نه در مورد دانشگاه بلکه در مورد چیزایی که بهش علاقه داریم پس حرفهای خاله زنکی و حرفهایی که باعث تحریک مسئولا میشه رو بزاریم کنار

پی نوشت 3: این پست کردن مطلب خودمونیم مصیبتیه ها تا برقا نرفته پست رو بزنم که مشکل پیش نیاد

پس بيان صفحه رو برگردونيم  در مورد چيز هاي حرف بزنيم كه مي خواييم برامون پيش بياد بياين در مورد چيزهاي خوب خوب بنويسيم 

نظرتون در مورد خوشبختيچيه ؟

خواستم بگم که من هم حاضرم. فقط مثل همیشه نمی دونم چی بنویسم.یعنی سوژه ندارم برای نوشتن. موافقید باز هم از ژتون بنویسیم. 

موفق باشید.

(( هم اكنون به ياريتان نيازمنديم))

وديگر
     همه خوشي هاي خوب خوش رو براتون آرزو مي كنم

مثل اینکه همه بچه ها علاقه دارن بازم وبلاگ راه بیفته البته تنها حرف نباشه ....

مخصوصا بچه های قدیمی وبلاگ ... خواهشن تنها نظر ندین اگر مطلب دارین سند کنید آقای مختاری -

خانم خدابخش - آقای جباری - آقای پوررضا ـ آقای عطری ـ آقای کاظمی و بقیه دوستان ...اصلا هم نیازی

نیست که در مورد دانشگاه باشه یادم نرفته فارغ التحصیلی برخی اعضای این وبلاگ رو هم بهشون

تبریک بگم امیدوارم ما و وبلاگ رو فراموش نکنند ...