|
سلام
خیلی وقته که این وبلاگ متروکه شده(البته به آقای یوسفی نژاد بر نخوره) ،از آخرین پستی که داشتم تا حالا خیلی وقت میگذره،نمیدونم بازهم کسی به این وبلاگ سر میزنه یا نه، شاید اصلا مطلبم خوانده نشه اما دلم می خوا هد بنویسم.
این ترم،آخرین ترم کارشناسی منه و بعد این ترم شاید برای همیشه از محیط درس و دانشگاه جدا بشم.
خاطرات و عکسهای دوران دانشجویی رو توی ذهنم مرور می کردم واقعا چقدر زمان سریع گذشت ، اون موقع چقدر بنظرمون این روزها دور بنظر میرسید اما خیلی سریعتر از چیزی که فکرش رو میکردیم روزها آمدن و گذشتن ، شروع دوران دانشجویی خیلی هیجان انگیزه اما پایانش واقعا دلگیره(مخصوصا واسه ما که حتی یه جشن فارغ التحصیلی هم نداریم).
از همه اینها که بگذریم با ارزش ترین چیزی که توی دوران دانشجویی بدست آوردیم بنظر من خاطراتمون بود، دوستی آدمهایی که هر کدامشان تاثیری روی ما گذاشتن که تا آخر عمر همراهمون خواهد بود(و برای همیشه بخاطر این مدیونشان هستیم) و تجربیاتی که خیلی با ارزش بودن و کمک کردن بهتر از قبل بشیم.
اما بعد از فارغال التحصیلی سر دوستی هامون چی میاد؟
خیلی از کسایی که توی دانشگاه باهاشون آشنا شده بودم و الان فارغ التحصیل شدن رو مدتهاست که نمی بینم و از حالشون بیخبرم،دلم برای تک تک شون تنگ شده ، خیلی تاسف انگیزه با تموم شدن دوران دانشجویی دوستی هامون هم تموم بشه.
این وبلاگ هم برای ما و هم برای دانشگاهمون مفید بود،توی این وبلاگ با هم چیزای زیادیو یاد گرفتیم دوست های جدیدی رو پیدا کردیم و لحظات خوشی رو با هم گذروندیم و خیلی از حرف هامون رو هم بگوش مسول ها و همنطور همدیگه رسوندیم ،حقش نبود اینطوری رهاش کنیم، از طرف دیگه با فارغ التحصیل شدن هر کدممون امکان اینکه حضوری همدیگرو ببینیم و از حال هم خبر دار بشیم کمتر میشه.
شاید نگرانیم بنظر بی مورد بیاد اما مطمئنم بعد یه مدت اگه ارتباط هامون قطع بشه کم کم برای هم غریبه میشیم.
از صمیم قلب دوست دارم دوستیهامون با تموم شدن دانشگاه تموم نشه، تو هر جای دنیا و توی هر شرایطی که باشیم می تونیم از طریقه وبلاگ یا فروم هر وقت که تونستیم با هم در ارتباط باشیم و نگذاریم ارتباطمون قطع بشه.
دلیلی هم نداره وبلاگ مثل سابق باشه،بنظر من اون اوایل چیزی که وبلاگ رو خیلی شیرین می کرد این بود که بیشتر یه جای آزاد بود واسه حرف زدن ،می تونیم هر از چندگاهی به وبلاگ یا فروم سر بزنیم و از حال هم خبر دار بشیم و از حال خودمون خبر بدیم، مهم اینه که ارتباطها قطع نشه.
من یا علی رو گفتم بقیه اش بستگی به شما داره،سال نو هم مبارک امیدوارم امسال به بزرگترین آرزوهاتون برسید
|
