ریاضی عالمینده من حیاتین فرمولون تاپدوم            گئجه گوندوز چالیشماخلار تماما صفره ضرب الموش

اين يك مطلب سياسى نيست

تنها يك درد دل

فكر كنم يه دانشجو تو اين مملكت كه به فرهنگ و تمدنش افتخار مى كنيم بتونه چند سطر حرف دلش رو بزنه

قبلش بگم كه هدف اين متن نه شخص خاصى هست و نه ارگانى، از شما خواهش مى كنم فقط نظر خودتون رو بگيد

ممنون

چند وقت پيش سوار يه تاكسى شده بودم كه رانندش يك مرد ميانسال با كلى ادعاى مسلمانى بود، البته خودش هم مى گفت كه وضع مملكت اِله و بله!

از همه چى شكايت كرد؛ از اينكه پول حروم قاطى ِ لقمه ى ملت شده تا وضع معيشت و حتى از اينكه چرا دخترهاى اين زمونه از اسم هايى مثل فاطمه و زهرا و ... خوششون نمى ياد!

يا به اينكه مردان اين زمونه بى غيرت شدن و براى اثباتش گفتن پدر ما تا زمانى كه بچه هاش 5 ساله نمى شدن هيچ محلى به بچه نمى ذاشتن(!) يا اينكه وضع خانم ها فلان و بهمانه

(يعنى واقعاً يه پدر نبايد به بچه ى خودش محل بذاره؟!)

به يه سخن از حضرت على (ع) هم اشاره كردن كه گفتن "تو كشورى كه ربا و زنا زياد شود مردانش بى غيرت و دعاى زنانش مستجاب نمى شود"

خب حالا كه چى؟

ايشون وقتى به يه پليس راهنمايى نزديك مى شدن زود دست مى بردن به كمربندشون و جورى وانمود مى كردن كه انگار از اول كمربند رو بستن (صحنه اى كه حتماً تا حالا ديدين)

مى خوام ببينم كجاى اسلام گفتن كه سر هم ديگه شيره بمالين! مگه كمربند بستن فقط براى جريمه هست؟ آيا اسلام نگفته كه بايد از سلامت خودمون حفاظت كنيم؟

يا در حين رانندگى با اينكه ماشين پر بود يك سيگار روشن كردن و بدون معذرت خواهى شروع به كشيدنش كردن!

آيا تو اسلام نگفته كه بايد همديگه رو آزار نديم؟ كه اين كار (سيگار كشيدن) حتى آزار به خود هم هست

آيا اصول اسلام فقط اينو گفتن كه بايد خانم ها حجاب داشته باشن؟ كه هر جا مى شينيم اعم از كلاس در س (منظورم استادان دانشگاه خودمونه) و هر جمع ديگه يا حتى تو روزنامه ها در موردش مى نويسيم

آيا اسلام تنها حجاب براى خانم هاست كه پليس مملكت بايد خانم هاى به اصطلاح بد حجاب رو جمع آورى (!) كنه؟ و شروع هر سال جديد كل بحث نمايندگان ملت كه وظايف مهمترى مثل رسيدگى به وضع معيشت اقشار كم درآمد رو دارن بشينن پاش صحبت كنن؟

آيا اسلام نگفته كه كسى كه پول ربا مى خواد و كسى كه اين پول رو مى ده هر دو گناهكارن و كار حرام انجام مى دن؟

پس قضيه ى اين وام هايى كه بانك ها مى دن (اعم از وام 18 ميليونى مسكن يا 7 ميليونى خودرو) و علناً اعلام مى كنن با سود 12 درصد(!) چيه؟

آيا اين لقمه ى حروم رو وارد سفره ى ملت كردن نيست؟

استادمون امروز مى گفت بايد به قران عمل كنيم بايد تدبر كنيم و استنباط كنيم و بهش عمل كنيم و نبايد چشم بسته مسلمون بشيم، مى گفتن به زندگى‌ مادى دل نبنديد و پول و ثروت چيزهاى بى خودى هستن!

مى خواستم ببينم آيا خودشون هم تو زندگيشون همين عقيده رو دارن يا اينا همش ژست استاديه !!!!!

تو كتاب اقتصاد خرد كه يه كتاب معموليه نوشته:

اصل 43 قانون اساسى :

(به طور خلاصه) بايد برنامه ريزى اقتصادى كشور طورى باشه كه هر فرد بعد از ساعات كارى فرصت كافى براى خودسازى معنوى و سياسى و غيره داشته باشه

آيا تو اين روزگار يه همچين چيزى ممكنه؟

آيا يك پدر فرصت داره تا فرزند كوچيكش رو از محبت پدرانه سيراب كنه؟

حالا نظر شما چيه؟

حتما شما هم تصديق مى كنيد كه تو كشور هيچ مسئله ى مهمترى از بد حجابى وجود نداره!!!!!!!!

می خوام یه نگاهی به تعادلهای موجود توی دانشگاه بکنم اگه شما هم به تعادلهایی رسیدین که تو متن نبود بهم خبر بدید

اول از دانشجوها:

تعداد دانشجوهای دختر بیشتر از دانشجوهای پسره

تعداد دانشجوهایی که بیرون از کلاسن بیشتر از تعداد دانشجوهای حاضر در کلاسه

تعداد دانشجوهای گرسنه بیشتر از تعداد ژتون

تعداد دانشجوها بیشتر از تعداد آجرهای بکار رفته در ساخت دانشگاهه

بازم تعداد دانشجوهای دانشگاه بیشتر تعداد کتابهای کتابخانه دانشگاهه

تعداد دانشجوهای زیر آبی بیشتر ازتعداد دانجوهای رو آبی

ساختمان دانشگاه

تعداد دستشویی های دانشگاه بیشتر از تعداد کلاس های دانشگاهه

تعداد تشکل های دانشجویی بیشتر از تعداد کارمندان دانشگاهه

تعداد رخت آویز داخل دستشویی بیشتر از تعداد دستشویی

و اما متفرقه

تعداد دانشجوهای عاشق بیشتر از تعداد کل دانشجوهای دانشگاهه

تعداد واحد های افتاده بیشتر از تعداد واحد های برداشته شدس

تعداد شیرهایی که برای آبیاری گیاهان انبوه حیاط قرار داده شده بیشتر از تعداد شیرهای آبخوری هست

تعداد وعده های بی سر انجام بیشتر از تعداد کل وعده های داده شده

تعداد پرینترهای دانشگاه بیشتر از تعداد کامپوترهای قابل استفاده هست

(اینا به ذهن من رسید البته اگه خوابم نمی اومد بقیش رو هم پدیا می کردم)

امروزه گوشی‌های موبایل دوربین‌دار به یکی از وسایل معمول زندگی روزمره تبدیل شده‌اند. با گذشت یک دهه از اختراع گوشی‌های موبایل دوربین‌دار ، مردم توانسته‌اند با استفاده از آنها لحظات مهمی از زندگی شخصی یا وقایع مهم تاریخ را ثبت کنند و با به اشتراک گذاشتن آنها در سایت‌های اشتراک عکسی مثل فیلکر ، سایت‌های اشتراک ویدئو مثل یوتیوب و یا در وبلاگ‌های شخصی خود ، آن لحظات را برای همیشه جاودانه کنند. مراسم اعدام صدام حسین را به یاد بیاورید که چگونه یک ویدئو که توسط یکی از حضار گرفته شده بود ، میلیون‌ها تماشاگر پیدا کرد. در سال 2005 عکس‌هایی که مردم از بمب‌گذاری‌های لندن گرفته بودند و در سایت فیلیکر گذاشته می‌شدند ، توجه رسانه‌های سنتی را به خود جلب کردند.

بعد از اختراع گوشی‌های موبایل دوربین‌دار ، خریداران به جز کیفیت تماس با گوشی موبایل به فاکتورهای دیگری هم برای خرید اهمیت می‌دهند. مدیر عامل شرکت موتورولا در گفتگویی گفته است که شرکتش توانسته بیش از هر شرکت تولیدکننده دوربینی ، گوشی موبایل دوربین‌دار بفروشد.

برآورد می‌شود که در سال 2006 ، 460 میلیون گوشی موبایل دارای دوربین فروخته شده است و تخمین زده می‌شود میزان فروش این گوشی‌ها در سال 2010 به یک میلیارد دستگاه برسد.

هر محصول جدیدی قائدتا بایستی مخترعی داشته باشد. آیا شما می دانید مخترع موبایل‌ دوربین‌دار چه کسی است؟

در منابع مختلف ، مخترع موبایل دوربین‌دار ، فیلیپ کان معرفی شده است.

بیوگرافی مختصر : فیلیپ کان در سال 1952 در فرانسه به دنیا آمد. تحصیلاتش را در ریاضیات در نیس فرانسه به پایان رساند. اما علاوه بر ریاضیات ، فیلیپ کان ، در هنرستان هنرهای زیبای سوئیس مطالعاتی در زمینه موسیقی و به خصوصی فلوت‌زنی کلاسیک هم  دارد. وی به موسیقی کلاسیک و جاز علاقه زیادی دارد و نواختن فلوت را دوست دارد. وی چندین آلیوم موسیقی هم منتشر کرده است که ترکیبی هستند از موسیقی کلاسیک و جاز. کان به قایقرانی مسابقه‌ای هم می‌پردازد و رهبری یک تیم قایقرانی را هم برعهده دارد. همچنین وی یکی از حمایت کنندگان آزادی بیان به شمار می‌رود. کان در زمینه فعالیت‌های بشردوستانه هم فعال است و یک بنگاه خیریه دارد که در زمینه ارتقای دسترسی مردم به مراقبت‌های بهداشتی و آموزش فعال است.

از سال 1982 تا به حال ، کان چهار شرکت کامپیوتری تأسیس کرده است : Borland ، Starfish Software ، LightSurf Technologies ، Fullpower Technologies

اما می‌رسیم به موضع اصلی این پست ، یعنی داستان اختراع گوشی موبایل دوربین‌دار:

 ایده یک‌پارچه‌سازی گوشی دوربین با موبایل  یا وسایل دیگر و  مهیا کردن امکاناتی برای اشتراک عکس با دیگران ، البته یک چیز تازه نبود و پیش از اینکه به فکر کان برسد ، چندین کمپانی به این فکر افتاده بودند:

- در سال 1995 شرکت اپل ، وسیله‌ای را در نمایشگاه Macworld به نماتیش گذاشته بود ، که ترکیبی از یک PDA ، دوربین و موبایل به حساب می‌آمد و AppleVideophone/PDA نام داشت.
- شرکت الیمپوس هم در سال 94 دوربینی درست کرده بود که می توانست از طریق موبایل عکس‌ها را منتقل کند و OLYMPUS DELTIS VC-1100 نام داشت.
- اما نخستین موبایل مجهز به دوربین در سال 1997 توسط همین آقای فیلیپ کان ساخته شد. در همین سال ، کان شرکت استارفیش را تأسیس کرد که فعالیتش در زمینه نرم‌افزارهای گوشی همراه بود.
- نخستین نمونه تجاری موبایل دوربین‌دار به وسیبه شرکت شارپ ژاپن ساخته شد ، فیلیپ کان در ساخت این گوشی با شرکت شارپ همکاری داشت. این گوشی J-SH04 نام داشت و به وسیله آن می‌شد از طریق اینترنت عکس‌ها را ارسال کرد.

اما داستان اختراع گوشی موبایل دوربین‌دار به وسبه آقای کان هم شنیدنی و جالب است:

در واقع فکر اصلی اختراع موبایل دوربین‌دار نه در اختراع مطالعه به فکر کان رسید و نه در دفتر شرکت استارفیش ، محل چنین فکر بکری اتاق انتظار یک بیمارستان بود!
همسر آقای کان -سونیا لی- برای وضع حمل به بیمارستان آمده بود و در حال گذراندن ساعات زایمان خود بود که 18 ساعت به طول کشید ، کان مشغول دلداری دادن همسرش بود ، ولی خانم لی در آن ساعات پردرد حوصله صحبت‌ها و دلسوزی‌های کان را نداشت. پس آقای لی مجبور شد روی یک نیمکت بنشیند و انتظار بکشد. وی لپ‌تاپ ، موبایل و دوربینش را همراه آورده بود. با دیدن تجهیزاتش ناگهان به این فکر افتاد که چقدر مسخره است که برای به اشتراک گذاشتن عکس‌ها با دوستانش مجبور باشد مراحل طولانی گرفتن عکس ، ارسال آن به هارد کامپیوتر و بعد میل کردن عکس‌ها را به دوستانش انجام دهد ،چقدر می‌شد اگر با فشار یک دکمه می‌شد عکس گرفت و همزمان آن را به گوشی موبایل دیگران فرستاد.

در همان حال که همسر کان مشغول زایمان بود ، خود وی روی ایده‌اش مشغول کار شد ، سخت‌افزار وسایلش را دستکاری کرد و کدنویسی را هم شروع کرد. وقتی دختر کان به دنیا آمد وی توانست با وسایل دستکاری شده‌اش یک عکس را به صورت بی‌سیم به دوستانش بفرستد.

 
کان در حال کار روی اختراعش

ناگفته نماند که خانم سونیا لی که ما اختراع موبیل‌های دوربین‌دار را تا حدی به زایمان طولانی وی مدیون هستیم ، خود یک پژوهشگر و مؤسس شرکتی است که در زمینه صنایع بی‌سیم فعالیت می‌کند. وی همچنین طراح خوبی هم به حساب می‌آید و نمونه‌هایی از کارهای وی را در اینجا ببنید.

نخستین بار موتورولا علاقه پیدا کرد که شرکت استارفیش را بخرد و بخت آن را داشت که نخستین شرکتی باشد که گوشی موبایل دروبین‌دار به بازاز می‌فرستد ولی این شرکت در آن زمان مدیرعامل جدیدی پیدا کرده بود و دوره آشفته‌ای را طی می‌کرد و در حال کار روی یکی از پروژه‌های ناموفق بود. پس کان شرکت جدیدی به نام LightSurf ایجاد کرد و با همکاری شارپ ، نخستین نسل گوشی‌های موبایل‌دار را روانه بازار کرد.

موبایل‌های دوربین‌دار و تأثیرات اجتماعی

جورج اورول در رمان 1984 می‌گوید که مردم مجبورند به خاطر نظارت همیشگی دوربین‌های دولت‌ها ، رفتار دلخواه دولت‌ها را داشته باشند ولی گویا این روزها مردم باید مواظب دوربین‌های سایر شهروندان باشند که در بسیاری موارد در حکم یک دوربین جاسوسی هستند ، در واقع این مردم هستند که جای دولت های مورد نظر اورول را گرفته‌اند.

همچون سایر پدیده‌های فن‌آوری این دوربین‌ها ، کاربردی متضادی پیدا کرده‌اند. در عین حال که امروزه این دوربین‌ها که وضوحی چند مگاپیکسلی یافته‌اند نقش زیادی در پیشگیری از جرم ، روزنامه‌نگاری شهروندی و فعالیت‌های تجاری ایفا می‌کنند می‌توانند تهدیدکننده حریم شخصی و کپی‌رایت باشند و به عنوان یک وسیه مدرن چشم‌چرانی voyeurism هم مورد استفاده قرار گیرند.

در 17 ژانویه 2007 شهردار نیویورک برنامه‌ای را اعلام کرد که بر اساس آن شهروندان می توانند صحنه‌هایی را که از جنایات  با دوربین موبایل گرفته‌اند مستقیما به شماره تلفن پلیس بفرستند. در ایالات متحده بردن گوشی‌های موبایل دوربین‌دار به اماکنی همچون پنتاگون ، مدرسه‌ها ، تئاتر و موزه‌ها ممنوع است. در آوریل 2004 دولت عربستان سعودی ورود این نوع گوشی‌ها را ممنوع کرد ولی دسامبر همان سال ، ورود این گوشی‌ها را آزاد کرد. در کره جنوبی و ژاپن ، همه گوشی‌های دوربین‌دار باید طوری تولید شوند که هنگام گرفتن عکس صدای قابل شنیدنی از خود خارج کنند.
در ایران هم عکس‌ها و ویدئوهای گرفته شده با دوربین موبایل بارها به صورت گسترده خبرساز شده‌اند ، زمانی هم صحبت از پلیس موبایل بود که با فاصله کوتاهی تکذیب شد

منبع :  CNET ، ویکی‌پدیا و روزنامه usa today

چند روز پیش داشتیم با یکی از پرسنل های دانشگاه در مورد بعضی مسائل اختلاط می کردیم، گفتن بعضی هاش اینجا به جا نیست فکر کنم اونا جاهای دیگه مطرح بشن موثر تر باشه ،ولی حرفم اینجا بود که بحث به ژتون و غذا کشید من مطرح کردم  که  تعداد ژتون نسبت به دانشجوها خیلی کمه  و این روزها از داخل غذا هرچیزی در می یاد . ظرف هامون تبدیل یه بسته های لپ لپی شده که هر روز  منتظریم  ببینیم چی به شانس مان در می یاد. ایشون درعند ناباوری تذکر فرمودند اگه از غذا خوشتون نمی یاد نخرین !!!!!!!!!چیییییییی؟؟؟؟؟؟ واقعا جای تاسفه !!!
به نظر شما این جواب معقوله ؟؟؟ به نظر شما عادلانه است ؟؟؟
من خودم قبول دارم که کیفیت برنجمون پایینه ، به خاطر اینکه پیام نوری هستیم و امکانات دانشگاه کمه سالن غذا خوری نداریم و … ولی من به عنوان یک دانشجو حق دارم به اینکه غذا سهم منه و از اینکه وقتی غذا می خورم خیالم راحت باشه که از داخل غذا سیم و سنگ ، مو و ازاین چیز ها پیدا نشه !!! 
بعد از کلی بحث ایشون من رو به عنوان تندرو معرفی کردن و تهدید کردن که
برو مثل بچه آدم بشین درست رو بخون و به هیچ چیز کارت نباشه وگرنه برات گرون تموم می شه و یه بلایی سرت می یارن که مرغای آسمون به حالت گریه کنن و …
وا حسرتا یعنی حرف من لایق تهدید بودیعنی هر کس دم از حقیقت بزنه باید چنین رفتاری باهاش داشته باشن  نمی دونم شاید !!! نظر شما چیه؟؟؟؟
دیگه بدی خوبی اینا هرچی دیدین حلال کنین

بوته ای در دامنه ای باش

ولی بهترین بوته ای باش که در کنار راه می روید

اگر نمی توانی بوته ای باشی، علف کوچکی باش

چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر  کن

اگر نمی توانی نهنگ باشی، فقط یک ماهی کوچک باش

ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه

همه ما را که ناخدا نمی کنند، ملوان هم می توان بود

در این دنیا برای همه ی ما کاری است

کارهای بزرگ ،کارهای کمی کوچک

و آنچه که وظیفه ی ماست، چندان دور از دسترس نیست

اگر نمی توانی شاه راه باشی، کوره راه باش

اگر نمی توانی خورشید باشی، ستاره باش

با بردن و باختن، اندازه ات نمی گیرند

هر آنچه هستی ، بهترین باش

داگلاس مالوچ

من ياشار اقدمي فرد دانشجوي ترم دوم رشته رياضي هستم و قراره از اين به بعد در اين وب لاگ در خدمتتون باشم

منتظر مطالب من باشيد

مشکلات جدید بر سر راه انرژی هسته ای؟؟؟؟؟

رامتین شایسته

بنام کاشف القلوب

این مطلبه من نه یک مطلبه علمیه نه نقد و طنزه و نه یک متن عاشقانه است تنها حرف دل و در دل است شاید بگید اگه حرف دله باید در اورک بنویسم اما با توجه به هیچ آدابی و ترتیبی مجو                                   هرچه می خواهد دل تنگت بگو  دوست دارم تا مطلبم رو اینجا بنویسم شاید خیلی هاتون با این مطالب من مخالف باشید اما دوست دارم که بخونید. چرا تو این دنیای فانی ماها به چیزهایی که دوست داریم هیچ وقت نمی رسیم و همیشه شکست آخر کاره خیلی ها میگن شکست پلی است برای پیروزی اما در مورد من هر شکست یه گودالیه که با شکست بعدی عمیقتر میشه. گفتم که حرفهای من شاید خوش آیند شما نباشه اما اینا حرف دل منه . اما بگم که دردلهای من بقول آقای رامتین به خاطر دعوا با پدر و مادرم نیست بلکه الآن که این متن رو می نویسم دلم گرفته و با نوشتن این متن دارم خودمو سبک میکنم. میخوام مطلبمو با شعر زیبای سهراب سپهری تموم کنم : 

قایقی خواهم ساخت                   خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق           قهرمانان را بیدار کند

قایق از تور تهی      ودل از آرزوی مروارید،     هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست،           نه به دریا

پشت دریاها شهری است        که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است

بام ها جای کبوترهایی است ،         که به فواره ی هوش بشری می نگرند

دست هر کودک ده ساله ی شهر، شاخه ی معرفتی است .

به انیشتین.نیوتن یا ارسطا طالیس.

اهل دانشگاهم.قبله ام هست کتاب. جا نمازم دفتر.جزوه سجاده من

من کتابم را وقتی میخوانم که شده آخر" ترم"

فکر من پی امرار معاش     پی گرفتن قرض از رفقا   یا پی وام ز جای دگر   

یا که یک چیز دگر گم شده است

من نمی دانم که چرا می گویند هنر و کسب علوم بهتر است از ثروت؟

وچرا در کف دانشمندان پولی نیست؟

جور دیگر باید دید "علم را باید شست" پول را باید جست؟

من بدهکارم بابت خرج غذا . بابت پول کتاب

پدرم پشت دو بار آمدن چلچله ها      پشت دو برف

چند وقتی است شده" باز نشست" او ز ماشین خودش تاکسی ساخته است؟

اهل دانشگاهم "روزگارم بد نیست....."

                                                                       منبع: یغمایی-مجله گل آقا-شماره ۶۵

الهه های عشق !!!!!!!

هر وقت تو زندگی فکرکردی که تو بدترین موقعیت گیر کردی و نمی تونی مشکلاتت رو حل کنی فقط کافیه چشماتو ببندی و از ته دل اسم پدر و مادرت ور صدا بزنی مطمئن باش که جادویی تر از این کلمات وجود نداره پدر و مادر مقدس ترین موجودات توی دنیا هستن توی جهان در حال گذار امروز که محبت کمتر شده و قلب ها زنگار گرفته نمی دونم چقدر عشقتون رو به پدر و مادرتون حفظ کردین کسانی که حتی در بدترین شرایط زندگی و حتی در حالی که توجهی بهشون نداریم نفسشون به نفس ما بستس و جونشون برای ما در میره و در هر حال دعاشون پشت سر ماست و ما فرزندان ناخلف اونها پی خوشی های خودمونیم بدون کوچکترین توجه.
می دونین بالاترین عاشقی بعد از عشق به خدا عشق به پدر و مادره و ما با عشق های دیگه بعضی وقتها آلوده و کم رنگش می کنیم. من نمی گم فرزند خوبی برای پدر و مادرم هستم ولی توی زندگیم تو سخت ترین شرایط اسمشون رو صدا زدم و موفق شدم من یکی که هر چی توی زندگی دارم از دعای اوناست یه چیزی حتما یادتون باشه تو زندگی کاری نکنیم بعد از اینکه از پیش شما رفتن حسرت یتیم بودن خودتون رو بخورین. از عشق سیرابشون کنین و از عشقشون سیراب بشین پدر و مادر دریای عظیمی از محبت هستن که اگه بخار هم بشن باز بارون رحمتی می شن و روی سرتون می بارن چتر غفلت رو از سرتون بردارین و از این باران محبت سیراب بشین نکنه خدایی نکرده ناراحتشون بکنین آزارشون بدین که اگه خودشون هم شما رو ببخشن و عفوتون کنن خدا از شما نمی گذره فقط این رو در نظرتون داشته باشین که دو تا الهه ی مهربون و ناز در کنارتون دارین قدرشون رو بدونین و عاشقشون باشین.
پدرم همیشه می گه کاش مادرش الان زنده بود تا سرش رو روی پاش می ذاشت تا مادر موهای سرش رو نوازش می کرد و دست روی صورتش می کشید تا همه غم های دنیا رو فراموش می کرد بغلش می کرد و همه چیزهایی که بهش گذشته رو براش تعریف می کرد تا خالیه خالی بشه پدر هر هفته می ره سر خاک برای دیدن مادرش و اونجا بدون اینکه کسی بغلش کنه اشک می ریزه ولی دیگه کسی نیست که دستی به سرش بکشه کسی نیست که پسرم پسرم بگه دیگه کسی نیست که ... چون اون دیگه مادری نداره پدر و مادر تا هستن قدرشون رو بدونین وقتی رفتن ...

رامتین شایسته

از همه نویسندگان عزیز وب لاگ دعوت میشه روز جمعه مورخه ۲۴/۱/۸۶ ساعت ۹ صبح برای برگزاری جلسه حضوری مربوط به وب لاگ توی دانشگاه حضور پیدا کنند.

البته بهتره برای اینکه بتونیم از وقتهای تلف شده تو مینی بوس بیشتر استفاده کنیم با هم ساعت ۷:۴۵ از تبریز حرکت کنیم که از کسانی که براشون مقدوره دعوت می شه تا تو ساعتی که گفتم همونجایی که مینی بوس های اسکو حرکت میکنه حضور داشته باشن.

ضمنا دیر نکنین که کلافه نشیم

البته حضور کسانی که علاقمند به نویسندگی توی وب لاگ هستند هم مقدوره. (منظورم نظر بی ربط دهنده ها نبودن)

دست یابی کشور عزیزمون ایران به چرخه صنعتی تولید سوخت هسته ای رو به همه تبریک می گم.

ممکن است که من مهربان ترین نباشم

ممکن است که سریع ترین و قوی ترین نباشم

اما

کاری هست که می توانم آن را بهتر از هر کس دیگری انجام دهم

 و آن هنر خود بودن است.

هوالعزیز

خواستم این مطب رو بنویسم تا همه بیشتر مراقب خودشون باشن:

    به گزارش ایسنا، یک متخصص ارتوپد گفت: تایپیست ها، نقاشان، بافندگان و موزیسین ها در معرض ابتلا به آرتروز زودرس هستند. این متخصص افزود: اولین بخشی که در اندام بدن تایپیست ها دچار عارضه می شود مهره های گردن به خصوص مهره های5 و6 هستند که در طولانی مدت باعث آرتروز می شود این عارضه بر روی ریشه های عصبی فشار وارد می کند که با دست قابل لمس است و باعث دست درد می شود. وی افزود: ورزش و نرمش های تقویت کننده عضلات گردن، شانه و کتف قبل از شروع کار و بعد از آن باعث جلوگیری از فشار بر روی استخوان ها، مهره ها، مفاصل گردن و ریشه های عصبی می شود.

   بهترین ورزش برای مهرهای گردن شنا( کرال) است که باعث تقویت ماهیچه های پشت کتف برای بهتر نگه داشتن مهرهاست ( فکر کنم 2 به هم زن با اینقدر تایپ کردن نظرهای بی ربط تا حالا حتما آرتروز گرفته)

خدایا چرا من؟

"آرتور اشي" قهرمان افسانه اي تنيس ويمبلدون به خاطر خونِ آلوده اي که در جريان يک عمل جراحي در سال 1983 دريافت کرد، به بيماري ايدز مبتلا شد و در بستر مرگ افتاد. او از سراسر دنیا نامه هايي از طرفدارانش دريافت کرد. يکي از طرفدارانش نوشته بود: چرا خدا تو را براي چنين

بيماري انتخاب كرد او در جواب گفت

 در دنيا، 50 ميليون کودک بازي تنيس را آغاز مي کنند. 5 ميليون نفر ياد مي گيرند که چگونه تنيس بازي کنند.500 هزار نفر تنيس را در سطح حرفه اي ياد مي گيرند.50 هزار نفر پا به مسابقات مي گذارند. 5 هزار نفر سرشناس مي شوند. 50 نفر به مسابقات ويمبلدون راه پيدا مي کنند، چهار نفر به نيمه نهايي مي رسند و دو نفر به فينال ... و آن هنگام که جام قهرماني را روي دستانم گرفته بودم، هرگز نگفتم خدايا چرا من؟ و امرز هم که از اين بيماري رنج مي کشم، نيز نمي گويم خدايا چرا من؟
 

منبع: همون علیوارم خودمون

فکر کنم هممون در مورد خود جلسه و نحوه اون نظراتمون رو دادیم که اکثرا با جلسه حضوری موافق بودیم

خوب پس یه جلسه حضوری می خوایم داشته باشیم. تو یه جایی هم دیدم که مثل اینکه هماهنگی زمانش رو به عهده من گذاشتن اگه هم اینطور نباشه ببخشید دخالت کردم. خوب برسیم سر اصل مطلب فکر می کنم این جلسه برای هفته بعد بتونه برگزار بشه البته نظرهاتون رو بگین تا بتونیم با هم هماهنگ بشیم. پس روز و ساعت جلسه رو تو کامنتهاتون بنویسن تا به یه اجماعی در موردش برسیم فقط خواهشا سریعتر. البته باید بگم فقط یه روز رو پیشنهاد ندین روزهایی که می تونین حضور داشته باشین و براتون مشکلی نیست با ساعتش بنویسین تا راحتر هماهنگ بشیم.

من خودم به غیر از شنبه چهارشنبه و پنجشنبه صبح که کلاس دارم همه روزها می تونم بیام توی پارانتز هم به نظر من جمعه صبح زمان خوبی میتونه باشه چون بیشتر دوستان می تونن بیان ببخشید هم که من نظرم رو تو متن نوشتم. خواستم زودتر هماهنگ بشیم

اگه فکر میکنی بهت بر میخوره تا آخر نخون!!!!!!!!!

یه اعتراض کلی  دارم جدیدا رسم شده که هیش کی اهمیتی به متنهای دیگرون نمیده و فقط همه به فکر حرفها و پیشبرد حرفهای خودشونن خیلی بده راستی طرفدارهای کامنت ها بیشتر از متنا شده سعی کنیم به متنای هم اهمیت بدیم تا بهمون اهمیت بدن راستی درباره جلساتم بهتره بگم اگه قرار باشه مثل وبلاگ  تو جلسات هم اینقدر به هم احترام بذارین و حرف دیگران براتون پشیزی نیرزه برگزار نشه بهتره و یه چیزی دیگه اینو برادرانه به همتون میگم شاید عشق و علاقه قسمت مهمی از زندگی باشه ولی کل اون نیست سعی کنین عقلتون فرمان از قلبتون نگیره که اون موقه واویلاست  کاش همه ما می تونستیم یه جورایی به فکر پیشرفت هم باشیم نه به فکر جلو بردن حرف خودمون راستی میدونین بهار شده و یه سال جدید از راه رسیده بیاین ما هم  نو بشیم تازه تازه با فکرای نو بیاین در کنار هم باشیم زیر پای همو خالی نکنیم فکر کنیم که پیشرفت یکی از ما باعث افتخار هممونه و کمکش کنیم. در کنار هم باشیم برای پیشبرد اهداف کار امروز رو به فردا نندازیم تا مجبور باشیم در آخرین لحظه همه چی رو ماس مالی کنیم خوبه که همو دوس داشته باشیم خوبه که با هم راحت باشیم خوبه که با هم شوخی کنیم ولی در حد و حدود خاص که باید حد و مرزی برای اون باشه همه با دوستی معقول و ساده احساساتی با هر چی برخورد نکنیم در پشت هر تصمیمی فکری باشه به قول انیشتین عشق مثل ساعت شنی میمونه عقل رو خالی و دل رو پر می کنه نمیگم دلتون خالی باشه ولی نذارین عقلتونم خالی بشه به هم اهمیت بدیم به فکر بالا کشیدن هم باشیم واقعاً متاسف میشم میبینم متنای هرکی فقط ماله خودشه و ارزشی برای دیگران نداره درختا از خواب بیدار شدن ماها که اشرف مخلوقاتیم چرا نباید بیدار شیم پنجره رو وا کنیم طرف باغ آفتاب گردون تااز اون یاد بگیریم چه جوری  باید دنبال منبع نور و روشنایی بود شما به قول خودتون دانشجویین آخه نباید فقط اسمشو یدک بکشین خدایی نکرده کاتب علم که نیستین طالب علمین به همین چند تا کتاب درسی می خواین اکتفا کنین؟ پس پیشرفت  و ترقی کجاست شاید بگین بیخیال اینا که میرن بالا بالا ها مثل ما نیستن چرا عین مان از گوشت و خون و پوست چیزی هم بیشتر از ما ندارن راستی یه چیز دیگه هم هست که خیلی برام جالبه چرا با هم صادق نیستیم اینم خودش یه مشکل تو دوستیهامونه چرا به هم تهمت میزینیم مثل همین قضیه شناسایی دو به هم زن چرا  نمیخوایم درک کنیم که همه باید با هم دوست باشیم در ظاهر و باطن نه جلو رو دوست باشیم و پشت سر هم یه چیز دیگه من اینجا از اون کسی که بهش تهمت زدن  از طرف خودم معذرت میخوام  میخوام بدونم ما چرا تو جمع نمیتونیم هم تحمل کنیم یعنی اونقدر خودخواه شدیم که حتی نظرات دیگران رو هم گوش نمی دیم؟ چرا با هم راحت نیستیم چرا فکر می کنیم پشت هر سلامی جریانی هست این فکرای جهان سومی رو بریزین دور پیش به جلو آهان قدم بردارین خودتونو پیش دیگران کمترین حساب کنین تا تو نظرشون بزرگ باشین نه این که با بی اعتنایی خودمونو پیششون خراب کنیم با بعضی از شما هستم که  دخترا رو تافته جدا بافته میدونین و دوست دارین باهاشون متفاوت برخورد کنین و با این کاراتون راحتی رو از اونا هم میگیرین تا تو جمع احساس راحتی نکنن اونام  از مان تو دوستی باهاشون مثل بقیه دوستاتون باشین بدون غرض  و فقط هدفتون رسیدن به اون بالابلا ها باشه البته در کنار همو پشت به پشت هم محیط دانشگاه رو یه محیط گرم کنیم مثل یه خانواده خوشبخت نه یه محیط برای تلف کردن وقت و چشم چرونی و چیزای دیگه تو درسا به هم کمک کنیم به خدا چیزی از ما کم نمیشه اگه به یکی از هم کلاسیهامون تودرسا کمک کنیم پشت سر هم حرف در نیاریم فلانی رو دیدی با کی می گشت  فلانی چرا با یکی دیگه تو سالن میخندن حتما جریانی هست نه جریان خود ما هستیم .استادا رو جدی بگیریم هیچ چیهم نباشن سنشون از مابیشتره حتما یه چیزایی بیشتر از ما بلدن پس به جای مسخره بازی سر کلاس سعی کنیم اطلاعا تشونو تخلیه کنیم یه جوری نشه که استادم دست و دلش به درس نره بعضی ها تا وارد دانشگاه می شن اولین چیزی که تغییر می کنه قیافشونه میخوام بدونم چرا؟قبلا بد بودن یا الان بهترن این کارا برای چیه جلب توجه مطمئن باشین اونایی که این کارو می کنن کمتر مورد توجهن ساده باشین تا فکرتون مشغول چیزای انحرافی نباشه ساده باشین و معتقد که اعتقادات انسان رو از هر گناهی حفظ می کنه .کارهای فرهنگی تو دانشگاه خوبه ولی اونم حد و ادازه داره نباید توش زیاده روی کرد اونایی که تو این کار زیاده روی می کنن انسانهای مفیدی نیستن آدمهای عقده ای هستن که فقط دنبال جلب توجهن عین خود من که ازگذشته خودم پشیمونم  کاش به جای او ن همه وقت تلف کردنا به فکررشته تحصیلیم بودم تا الان .. میدونین چرا با هم راحت نیستین چون احساس میکنین با هم متفاوتین در صورتیکه اینجوری نیست دیدیتونو مثبت کنین از هم دید مثبت داشته باشین همیشه سعی کنین یه هاله مثبت  دورتونو احاطه کرده باشه تا ابر تردید و شک با هم باشین و به فکر هم .همدیگه رو دوست داشته باشین تا شما رو هم دوست داشته باشن.

بهت برخورد باشه ولی خوبه برا خودت میگم!!!!

والسلام نامه تمام حرفای  یه دل پر خون

تو بزرگی،

اما در هر آنچه کوچک است و خرد و حقیر نیز جا گرفته ای؛

زیبایی تویی، شکوه نیز.

تو هیچجا نبوده و نیستی و با این همه،

همه جا را به عطر گیسوان خود آغشته ای.

در حضور تو،ساعت زمان خوابیده است،یقین.

هیچ چیز مثل تو نیست و با وجود این، به همه می مانی تو.

صدای گام های برفی ات در خانه دلم پیچیده است.

آرام می آیی،نرم می باری.

روزی هوای دیدن خود را داشتم من؛

به آیینه که نگاه کردم،

تو را دیدم، آن سوی آیینه،

و خندیدم.

بگو! آیا تو بودی که نگاهم می کردی،

یا من بودم که نگاهت می کردم؟

نمی دانم، اما می دانم که می دانی.

آه،

پرسش کودکانه من،برلبان تو،

خنده راه شیری کهکشان را نشانده است! 

هوالعزیز

  توی وبلاگ در گوشه سمت راست آرشیو  موضوعات مختلفی است (طنز، علمی،...) اما قسمتی در مورد اعضا نیست (شاید هم من ندیدم؟) به نظر شما یک قسمت معرفی باشه که نام  ونام خانوادگی، رشته، ورودی  یا هر چیز دیگه که در یک معرفی ساده هست بیان بشه، بهتر نیست. آن وقت هر کسی که ورودی جدیدِ یا تازگی ها با وبلاگ آشنا شده میتونه اعضا را به راحتی بشناس. بقیه اعضا موافق هستید یک قسمت معرفی گذاشته بشه؟ اگه بقیه موافق باشند آقای کاظمی هم لطف کنند یک قسمت این مدلی اضافه کنند ممنون می شیم.

غرض از مزاحمت اين كه تا تحويل مقا لاتتان فقط تا آخر فروردين مهلت داريد ديگر تمديد نخواهد شد.

از همه ی عزیزانی که در سال گذشته در این وبلاگ فعالیت داشتند و مطالب خوبی را هم ارائه کردند تشکر می کنیم.

به منظور ارتقای سطح وبلاگ و بهتر شدن مطالب وبلاگ در سال جدید همچنین برای آشنایی اعضای وبلاگ با یکدیگر در نظر داریم جلسه ای برگزار شود. از همه ی عزیزان خواهش می کنیم نظرشان را در مورد برگزاری یا عدم برگزاری جلسه بنویسند البته نظر اکثریت اعضا مهم است البته برخی از دوستان همچون آقای کاظمی و آقای جباری با این پیشنهاد موافقند اگر شما عزیزان نظری در این مورد دارید بنویسید. در این جلسه حضور افرادی که فقط نظر می دهند بلا مانع است .          با تشکر فراوان         

چی به سرمون داره میاد چرا روز به روز داریم تنزل می کنیم؟عوض اینکه تو قسمت نظرات نظر خودمون رو در مورد مطلب پست شده بنویسیم تبدیلش کردیم به چت روم .عوض اینکه هر روز بزرگتر بشیم در واقع بیشتر ادای بچه ها رو در میاریم(آقای سینا منظورم شما نیستی ها باز دارم به طور کلی میگم ok؟)و....

من یه چیزی نوشتم اصلا هم با آقای سینا کاری نداشتم دستت درد نکنه که رفتی.به طور کلی نظرم رو گفتم نه اینکه انتقاد کرده باشم.تازه اگه انتقاد هم کرده باشم از همه مون کردم نه از شخص آقای سینا.

امروز با اینکه اصلا مرحوم هدائی رو نمیشناختم تو مراسم شرکت کردم مراسم با شکوهی بود

بچه های دانشگاه رو هم دیدم که اومده بودن

خلاصه از این طریق مراتب تسلیت و همدردی خود را با بازماندگان آن مرحوم ابراز کرده و از خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت و مغفرت مسئلت می کنم

روحش شاد ...

بسمه تعالی

   با عرض سلامی پر از مهر و محبت خدمت همه شما دوستان عزیز !

  امروز کمی دلم گرفته بود و در کنار این هم دلم واسه همه شما تنگ شده بودبه همین خاطر گفتم از این طریق سلامی خدمت شما عرض کرده باشیم و عید نوروز رو هم تبریک بگیم ببخشید دیگه دیر شد.در ضمن دستگیری ملوانان انگلیسی رو هم تو آبهای ایران خدمت همتون تبریک می گم.(ببخشید دیگه موضوع دیگه ای پیدا نکردم).

  در گذشت اون همدانشگاهی عزیز رو هم به همه مخصوصا خوانواده اش تسلیت عرض می نمایم و ان شا الله خدا بهشون صبر بده آخه تحمل مرگ جوان سخته.

  همین دیگه در اول هم گفتم هدف فقط عرض سلام بود.

با نهایت تاسف و تاثر در گذشت مرحوم مغغور  آقای محمود  هدایی را به خانواده آن مرحوم تسلیت عرض می نماییم و از آقایانی که می خواهند درمراسم ختم آن شرکت کنند روز یکشنبه مورخ ۱۲/۱/۸۶در جلوی مقبره الشعرا حضور به هم رسانند ساعت  ۴ بعد از ظهر با عرض معذرت از خانمها که بنده آدرس  مراسم ختم زنانه  را نمی دانم امیدوارم خداوند به باز ماندگان آن مرحوم صبر بیشتر عطا فرماید

(بدون شرح)

دخترها و پسرها

پسرها اصولا اهل شور و هیجان هستند در مقابل دخترها بیشتر اهل آرامش و سکوت هستند. پسرها انسانهای محکم واستوار هستند در مقابل دخترها قلب پاک و مهربانی دارند و برای اینکه در آینده مادر خوبی باشند احتیاج به محبت و عاطفه دارند. پسرها بیشتر اهل ورزش و کارهای سخت هستند اما دخترها اهل هنر و کارهای هنری هستند. حتی در مورد فیلم دیدن هم پسرها فیلمهای اکشن و بزن بزن را می پسند ند اما دخترها فیلمهای هندی و خانوادگی را دوست دارند و فیلمی را قبول دارند که در آن ازدواج هم باشد. درمورد درس خواندن هم دخترها بیشتر اهل دروس حفظی هستند اما پسرها بیشتر در رشته های ریاضی و مهندسی و رشته های عملی موفق هستند و این در کنکور هم صدق می کند البته به استثنای امسال که یک دختر نفر اول ریاضی شد. دخترها آدمهایی هستند که آرزوهایی دارند که رسیدن به آنها غیر ممکن است اما پسرها به آرزوهای منطقی خود می رسند. از بزرگترها شنیده ام که می گن پسر نعمت است و دختر رحمت اما تو این زمانه پسر منت است و دختر محنت . البته این تمایزات باعث می شوند تا پسر و دختر با هم ازدواج کنند.

امیدوارم زندگیتان مثل شبنم روی گل طراوت وتازگی و زیبایی داشته باشد

فکر می کنم شما هم مثل من دید و بازدیدهاتون رو انجام دادین و الان منتظرید تا دانشگاه شرع بشه و برید دانشگاه برای همین هم فکر می کنم الان اگه یه تاپیک توپ انتخاب کنیم خیلی خوبه و می تونیمدر موردش بیشتر صحبت کنیم پس نظراتتون رو بگید تا یه تاپیک خوب برای وب لاگ انتخاب کنیم که حالا که بیکاریم چیزای خوب خوب بنویسیم

پس پیشنهاد بدین

پناه بی کسی ها با شما باشد

تمام لحظه های خوب یک عمر

به جز دلواپسی ها با شما باشد

( نوروز ۱۳۸۶ بر شما ایرانی مسلمان تبریک و تهنیت باد )

منبع : تک ستاره عمرم

هوالعزیز

سیزده بدر

     سلام، تعطیلات نوروز خوش گذشت؟ با تمام خوبی وبدی داره تمام می شه تا سالی دیگه.

     دفعه ی قبل از زیبای های نوروز وآداب و رسوم تمام نشدنی آن صحبت کردیم و یکی از مهمترین آنها که به نظر خود من زیباترین مرحله است حرفی نزدیم. آخرین آیین زیبا نوروز سیزده بدر است. تا حالا فکر کرده اید چرا سیزده بدر همه به طبیعت پناه می برند؟

    ایرانیان باستان بر این باور بودند که از آغاز پیدایش عالم تا پایان آن دوازده هزار سال فاصله است ودرهزاره سیزده واتمام همه چیز، برای انسان ها پناهی جزبازگشت به طبیعت نیست ودرآن روزتنها راه زندگی هم آوای با طبیعت و در پناه طبیعت زیستن است، برای همین انجام دادن هر کاردیگری شوم خوانده می شود و فقط باید کل این زمان را با طبیعت گذراند.

    امیدوارم همه سیزده بدروقات خوبی داشته باشید.

از بهار غنیمت بگیریم سرخوشی اش را و در گوشه ای از صندوق دلمان پنهانش کنیم. تا در طول سالی که در پیش داریم در لحظه های نا امیدی هر بار ذره ای از آن را صرف روح مان کنیم و یادمان باشد که بهار تا سال دیگر نمی آید.

خدایا به من توفیق تلاش در شکست صبر در نا امیدی

رفتن بی همراه جهاد بی سلاح کار بی پاداش

فداکاری در سکوت دین بی دنیا مذهب بی عوام

عظمت بی نام خدمت بی نان ایمان بی ریا

خوبی بی نمود عشق بی هوس

تنهایی درانبوه جمعیت

و

دوست داشتن بی آنکه دوست بداند

عطا کن...

دکتر علی شریعتی

سال نوی همگی با تاخیر مبارک.

هیچ دقت کردین که زمان تحویل سال شمسی ما ایرانیا که همون نوروز و این حرفاس همه با هم در یک ساعته

به این دلیل که زمان تحویل سال میلادی ساعت صفر شب هست بنابراین ۲۴ ساعت طول میکشه تا

مسیحیان جهان سالشون رو تحویل کنن ( تحویل سال دنیا رو دور میزنه )

اما زمان تحویل سال شمسی ما ایرانیا همه با هم در هرکجای دنیا باشیم با هم هست

یعنی همه با هم وارد سال جدید میشیم نه زودتر نه دیرتر

هوالعزیز

عید ما قشنگ ترین عیدِ

   اول از همه، از بابت پیامها ممنون. واما... چند ساعت قبل سال نو شروع شد، اما متفاوت، برای اینکه همیشه با سال جدید آدم یاد بهار،سرسبزی وطراوت میافتد اما امسال عید ما شبیه عید کریسمس شده، اما با تمام شباهت ظاهری هوا، عید ما بازم قشنگ تر. عید ما قشنگ تر چون ما قبلش چهارشنبه سوری داریم، چون سال نوما فقط لحظه خودش داره چه خوشتون بیاد یا نیاد که نصف شب باشه یا موقع دیگه، عیدماقشنگ ترچون ما هفت سین داریم،چون ما سیزده بدر داریم.

    آغاز سال ایرانی، اززمان خلقت انسان (ابتدای هزاره هفتم از تاریخ عالم) روز هرمز از ماه فروردین بود و برگزاری جشن نوروز به گفته ابوریحان بیرونی، پس از جمشید، یک ماه نیز به درازا می کشید. نوروزآداب و رسوم زیادی را به همراه دارد که درابتدای آن خانه تکانی وبعد از آن، از همه مهم تر سفره هفت سین است، در گذشته دور ما این سفره به سفره هفت شین شهرت داشته که یکی از آن شین ها شراب بوده اما پس از آمدن اسلام به ایران به هفت سین تغیر کرده البته اکثر اسباب سفره همان شین ها هستند که نام آنها نیز تغیر کرده است.   درهفت سین ما، سیب سمبل زیبای، سنجد سمبل عشق و باروری،سرکه سمبل صبروگذر زمان، سماق سمبل روشنای وغلبه بر شیطان، سیر سمبل طبیب الهی روی زمین، سمنوسمبل استقامت، سبزه سمبل رویش و)سکه نماد ثروت که بعدها اضافه شده) وجود دارند. وجود چیزهای دیگر مانند نارنج شناور در آب به معنای زمین معلق، سُمبل برای برکت، ماهی قرمزنشانه حیات، ظرفی شیر، تخم مرغهای رنگ کرده، آینه وشمع، شیرینی( که در قدیم مرسوم بود به جای آن باگندم،برنج،باقلا یا کاجیله نوعی نان می پختند) وکتاب مقدس هر دین از دیگر اسباب سفره هفت سین بشمار می آیند.

   از بزرگترین باورها آن است که کسی که هنگام تحویل سال لباس نو بپوشد در طول سال تمام کارش خرسنداست، رفتارها و گفتار ما هنگام تحویل سال  می تواند اثری خوب یا بد برای تمام سال داشته باشد،هر کس بامداد نوروز پیش از سخن گفتن سه مرتبه عسل بچشد و سه پاره موم دود کند در آن سال از هر دری شفا میابد ووو...نوروز ما هزار ویک آیین زیبا دارد که با آنکه کشور های دیکری نظیرافغانستان نوروز دارند نوروزشان مثل ما نمی شود نوروز کشور ما چیز دیگری است، حالا متوجه شدید چرا عید ما قشنگترین عید دنیاست.

عیدتون مبارک، نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز.

چه زود گذشت

هنوز سفره ى هفت سين سال پيش از يادم نرفته كه سفره ى امسال هم خاطره اى شد تو انبار ذهنم

فقط اميدوارم امسال براى همه و من بهتر و شيرين تر از هر سال ديگه اى باشه

سال نو مبارك

عیدتون مبارک

سال ۱۳۸۶ شمسی رو خدمت همه دوستان تبریک عرض می کنم و سال نکو و پر برکتی رو برای همتون آرزو می کنم و امیدوارم تمام لحظه ها تون مثل عسل به کامتون شیرین باشه و از خدای منان آرزوی موفقیت و شادکامی رو براتون آرزو می کنم