آزمون خود شناسی تبتی


این تست را بررسی کنید اما بدانید درست نیست.فرهنگ تجربه دیرپای مردمی در سرزمینی خاص خودشان است. و ویژه همان مردم می باشد نمادها و سمبلها و .. هم مخصوص .. ولذا این تست به کار مردم دیگر نمی آید. هرچند به نظر برخی درست آید. اما مثلا مردم ما ذهنیتی کاملا متفاوت نسبت به خوک یا پلنگ . گاو دارند .

اعتقاد ات تبتی ها به شناخت درون بسیار جالب است تا جایی كه اگر كسی زمان تولد خود را بدقت حتی به ساعت و ثانیه بداند تسلسل روح وی را در كالبد ها ی گذشته و آینده تشخیص خواهند داد.

این ؛ یكی از آزمونهای دلای لاما( از كاهنان برجسته آنهاست ) است برای این آزمون زمان بگذارید

از آن لذت خواهید برد

دلای لاما توصیه میكند كه آن را بخوانید چرا كه برایتان مفید است

فقط 4 سوال

پاسخها روشنگر خواهند بود

صادق باشید و پاسخها را پیشتر از جواب دادن نبینید

ذهن همانند چتر میماند وقتی خوب كار میكند كه كاملا باز شود

تقلب نكنید

قبل از آغاز آزمون

یك آرزو كنید

بترتیب به سوالات جواب دهید

فقط 4 سوال پرسیده خواهد شد و اگر قبل از پاسخ ؛جوابها را ببینید آزمون بخوبی شما را هدایت نخواهد كرد

به آرامی پیش بروید و حوصله بخرج دهید

یك قلم و كاغذ آماده كنید

در انتها به پاسخهای داده شده نیاز خواهید داشت.این یك پرسشنامه صادقانه است كه به شما چیزهایی درباره واقعیت درونتان خواهد گفت.

به هر سوال فقط یك پاسخ بدهید

اولین چیزی كه به ذهنتان خطور میكند بهترین است

به یاد داشته باشید هیچ كس غیر از خودتان نباید پاسخها و نتایج را ببیند.

سوال اول

حیوانات زیر را بترتیب دلخواه مرتب كنید

گاو، پلنگ، گوسفند ، اسب ، خوك

سوال دوم

درمورد هركدام كلمه ایی بنویسید كه آنرا تشریح كند

سگ ، گربه، موش ، قهوه ، دریا

سوال سوم

درباره كسی فكر كنید كه برایتان مهم است و شما را میشناسد.و میتوانید او را به رنگی اختصاص دهید.پاسخ خود را دوبار تكرار نكنید .

هر رنگ را فقط به یك نفر اختصاص دهید

زرد ، پرتقالی ،قرمز ، سفید ، سبز

سوال چهارم

یك عدد بنویسید

روزهفته مورد علاقه خود را بنویسید

در انتها

مطمئن هستید این پاسخها صحیح هستند باز هم مرور كنید تا مطمئن شوید

قبل از خواندن جوابها آرزوی خود را تكرار كنید

پاسخ ها رو تو ادامه مطلب گذاشتم وقتی خوندید و تموم شد به اونجا سر بزنین
ادامه مطلب

زندگی بعضی وقتها خیلی بی رحم میشه،این جمله رو بارها شنیده بودم اما تا این حد لمسش نکرده بودم. توی این چند روزه چندتا خبره خیلی بد شنیدم که هر کدمشون به اندازه کافی تلخ بود تا یکی دو هفته دلگیرم کنند. به اینکه همیشه یه غمه عشقی ته دلم باشه عادت کردم ، به خیلی چیزهای نا خوشایند دیگه هم عادت کردم اما تحمل این یکی واقعا سخته،نتایج ارشد اعلام شد و فهمیدم یک سال از عمرم به باد رفته نمره کل 6590 رتبه بدون سهمیه 227 ،بهمین سادگی؟ یعنی هیچی به هیچی؟ معمولا تو اینجور مواقع با این جمله که اگه بیشتر تلاش میکردی تو هم موفق میشدی خودمو راضی می کردم اما اینبار نتونستم با این جمله به خودم تسکین بدم یعنی بیشتر از این هم میشد تلاش کرد و من نکردم؟ نمی دونم کسایی که رتبه های 2 رقمی آوردند چطور تنوستند اما من بیشتر از این نمی تونستم حقیقتا بیشتر ازچیزی که در توانم بود تلاش کردم درصدهایی هم که گرفتم بیشتر از انتظارم بود اما انگار کافی نبودند نمی دونم اینبار که نمی تونم خودم گناهکار بدونم تقصیر رو گردن کی بندازم،واقعا نمی دونم از کی شاکی باشم؟ چرا اصلا باید کنکوری به این شکل باشه؟چرا عمر و زحمت آدمها اینجا اینقدر بی ارزشه؟ چیزی که بیشتر از همه دلمو میسوزنه این حقیقته که توی یک شرایط عادلانه و بدون تبعیض منم حقم بود توی یه دانشگاه معتبر قبول بشم، اگه میدونستم همه کسایی که قراره ترم بعد ارشد بخونند از نظر علمی از من سرترند از هیچ کس گله ای نداشتم وبرای همشون آرزوی موفقیت میکردم . . حسی که الان دارم خیلی تلخه تا حالا اینقدر دنیا رو زشت ندیده بودم تا حالا اینقدر دلم برای خودم نسوخته بود

زندگی الآن ماها شبیه ماهی ای هست که توی تنگ بلور هست. تا وقتی که به این بلورمون قانع باشیم کاری به کار بلور ماهی های دیگه نداشته باشیم می تونیم احساس خوشبختی بکنیم ولی حالا تصور کنین که بیان برای این ماهی تصاویر اقیانوس و سواحل زیبا رو پخش کنن دیگه این ماهی کوچولو نمی تونه احساس خوشبختی بکنه این در حالیه که تصاویر سختی های زندگی توی اقیانوس رو بهش نگفتن.

ما هم دقیقا مثل همین ماهی کوچولو هستیم، تا زمانی که به داشته هامون قانع باشیمو برای پیشرفت خودمون تلاش کنیم می تونیم احساس خوشبختی رو توی ذهن خودمون زنده کنیم این دو روز دنیا رو با خوشی سپری کنیم

به نظر من وقتی خوشبخت هستیم که فقط برای این دنیا کار نکرده باشیم چون زندگی اصلی این نیست این فقط یه گذره

الان وقتی بیشتر به زندگی فکر می کنم احساس می کنم برای دیگران زندگی می کنیم نه برای خودمون، مثلا وقتی می خوایم کت رو تا کنیم طوری تا می کنیم که روش حفاظت بشه در حالی که جایی که برای ما مهمه روش نیست داخلشه ولی برای اینکه برای دیگران زیبا دیده بشه روش رو حفاظت می کنیم

چشم و هم چشمی هم که شده مصیبت، جنس های جور و واجور و عوض شدن مدلها هم شده دردسر و باعث شده همیشه احساس کمبود کنیم و احساس بدبختی بکنیم

امیدوارم بتونیم احساس خوشبختی رو به خونه های خودمون بیاریم و از زندگی لذت ببریم

قرار نبود از دانشگاه بنویسیم اما حیفم اومد این مطلب رو ننویسم:

• امروز جمعه تو کانون فجر اسکو مراسمی برای بزرگداشت روز معلم
• برگزار شد. انصافامراسم بدی نبود
• مخصوصا اینکه من اولین بارم بود این ازدحام دانشجو رو تو کانون می دیدم . شاید بدترین قسمت برنامه
• اهدا جوایز به برخی اساتید بود که بهتر بود از همه اساتید مدعو تقدیر می شد.در ضمن
• تو این مراسم قرار شد حدود ۸۰ نفر از دانشجویان دختر که تو قرعه کشی اسمشون در اومده
• بود راهی مشهد بشن البته اینم بگم که بعضیا که اسمشون در نیومده بود با چشمی گریان کانون رو
• ترک کردند. یادم نرفته بگم که ما هم بهمراه استادا یه جوجه کبابی صرف کردیم این آخری از همه مهمتر 
• بود....

سلام. چند روز پیش با یه فارغ التحصیل ریاضی کاربردی صحبت می کردم.گفتم شرح حالشو براتون بگم . هم بخندید و هم بگرییم به حال خودمان. میگفتن بعد از فارغ التحصیلی ۳ ماه دنبال کار گشتن و پیدا نکردن البته این حرف مربوط به ۵ یا ۶ سال پیش هست. بعد یه روز در اگهی میبینن که کارگاهی کارگر فنی استخدام میکنه. زنگ میزنن و میگن که دیپلم ردی هستن و میرن اونجا. بالخره استخدام میشن اونجا. گویا اونجا سر کارگر بدلیل احساس یه سر و گردن بالا بودن ایشون را اذیت میکنن و میگفتن حتی ۳ ماه سر میز نمی گذاشتن ایشون غذا بخورن که کارگر تازه باید تنها بخوره. خلاصه بعد از ۷ ماهی بقدری خسته میشن و میرن پیش رئیس که استعفا بدن . بدلیل اینکه کارگر خوبی بوده و با نظم رئیس اسرار می کنه که بمونه .ایشون هم شروع میکنه داستانشو میگن. رییس متاسف میشه . و تصمیم میگیره که ایزو و غیره را یاد بدن به ایشون و راهنمایی میکنن که برن و مدیریت صنایع را بگیرن. و بعد از چند ماهی ایشون را به عنوان مدیر کارگاه به کارگران معرفی میکنه. و این شخص بعد از سختیهای زیادی که کشیده حالا وضعیت بدی نداره ولی قبول کنیم که با این لیسانس و کتابها و بدون استادی نمی تونیم کاری بکنیم. باید خیلی زحمت بکشیم و خودمون فکری به حال خودمون بکنیم. قابل ذکر هست که ایشون هم فارغ التحصیل  دانشگاه پیام نور هستن.

حالا  یه جک در این زمینه: یه لیسانس ریاضی کاربردی  کاری پیدا نمیکنه میره میگه بیسواد هستم و مشغول کارگری میشه. میفرستن به نهضت سواد اموزی برای درس خوندن و اونجا به خاطر زرنگ بودن کلی لوح هم میدن. یه روز سر کلاس میره جلوی تخته سیاه برای پیدا کردن مساحت ~فرمول یادش میره همه ی کلاس داد میزن که با انتگرال  حل کن......... کل کلاس نهضت  لیسانس ریاضی بودن

نمیخواستم ناامید کنم فقط تجربه ای را کسب کرده بودم خواستم به شما هم بگم که حواس بعضی ها جمع نیست و دلشون را به لیسانس خوش کردن روشن بشن و تکونی بدن به خودشون.

 

نو بهاریست در آن کوش که خوشدل باشی      *****      که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش      *****      که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می دهدت پند ولی          *****          وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر ست           *****           حیف باشد که زکار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف                ******        گر شب و روز درین قصه مشکل باشی

گر چه راهیست پر از بیم زما تا بر دوست      *****              رفتن آسان بودار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد              *****           صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

من فکر کنم  خیلی حرفها در مورد خوشبختی موند که زده نشد ولی چون بچه خواستن موضوع وبلاگ عوض بشه بهتره ادامه نقد و برسی در مورد اون رو تو تالار ادامه بدیم وضمنا سعی کنیم موضوع هایی انتخاب کنیم که بشه در موردشون نوشت و ارزش فکر کردن داشت

بدرود

تورو جونه هرکی که دوست دارین بسه از خوشبختی حرف زدن راستش اونی خوشبخته که به آرزوش

برسه ما که نیستیم...

چطوره در مورد جومونگ و سو سانو حرف بزنیم نه اونام بهم نرسیدن پس موضوعه خوبی نیست

چطوره در مورد اصلاح الگوی مصرف حرف بزنیم نه نه کار ما نیست

چطوره در مورد انتخابات حرف بزنیم بازم نه ما اهلش نیستیم

چطوره در مورد بیکاری بعد از فارغ التحصیلی حر ف بزنیم مثل بعضیا( اگه ناراحت نشن ) آره این خوبه

خواهشن دیگه از بدبختی حرف نزنین بچه های خوب باشه آفرین به همتون

می خواستم بنویسم همه این حرفها قشنگه اما حس خوشبختی به خیلی چیزها بستگی داره که همشون دست خود آدم نیست اتفاقهایی که تقصیر شما نیست یا در بهترین حالت تقصیر هیچ کس نیست اما نتیجه اش اینه که یک عمر انسان رو دچار رنج و عذاب میکنند ،دلم نمی خواست حرفهای منفی و تلخ بزنم اما حقیقت اینه باجودیکه هنوز بخش بزرگی از چیزهایی که زندگی رو بهتر میکنند دست خود ماست اما بعضی چیزها هم هستند که دست ما نیست شاید بشه گفت بعضی هاشون قضا و قدر اند و بعضی هاشون هم به جامعه ای که توش زندگی می کنیم مربوط میشه .چطور میشه دچار بی عدالتی،تبعیض،ظلم و فساد زور گویی و کج اندیشی و انحراف در جامعه شد و با این وجود احساس خوشبختی کرد؟
بعضی کمبودها هم هستن که گاهی وقتها زندگی رو به کام انسان تلخ میکنند،منظورم کمبودهایی که از طرف کم کاری خود آدم حاصل میشه نیست منظورم کمبودهایی که از محیط بهمون تحمیل میشه،کمبودهایی که نمی تونیم در جهت رفعشون کاری بکنیم بعضی هاشون به مرور زمان رفع میشوند اما بعضی هاشون شاید برای همیشه مثل نیسگیل توی دلتون باقی میمونه،هرچقدر هم که مثبت فکر کنید باز لحظاتی میشه که دل آدم پر میشه بی اینکه دلیلشو بدونه،وقتی دقیقتر میشی میبینی بزرگترین دلیلش همین کمبودها  هستن،کمبودهایی که به بعضی هاشون آنقدر عادت کردی که فراموش کردی چنین نیاز و چنین حقی هم داری.

حرفهایی که گفته شد همشون درستند و در بهبود کیفیت زندگیمون بما کمک میکنند اما  همه چیز نیستند،اینکه بگیم رازه خوشبختی همین ها هستن یکم خوش خیالیه حداقل میشه گفت برای خوشبخت بودن،آدمها و محیط و جامعه ای که توش زندگی میکنیم  باید بعضی کیفیت ها رو داشته باشند

چطوره از این بحثهای کلیشه ای خارج شین موضوع جدید دوست داشتن......